Terug naar overzicht



Waar zijn cross-borderrulings inzake btw goed voor?

22/4/2015
                    

In de pers lezen we dat de Europese Commissie haar pijlen richt op fiscale rulings. Het zouden verhulde middelen zijn voor EU-lidstaten om financiële hulp te verstrekken om bedrijven aan te trekken of hun vertrek te verhinderen. Wanneer het gaat om het redden van enkele banen in grote ondernemingen kunnen de grondwettelijke regels die de gelijkheid van burgers ten aanzien van de belastingen waarborgen wel eens worden overtreden en worden de Europese verdragen waarlangs de lidstaten zich verbonden tot de invoering van een interne markt wel eens vergeten.

Diezelfde Europese Commissie moedigt cross-borderrulings zelfs aan. Hier gaat het echter niet om vennootschapsbelastingen, maar om de btw. De btw wordt geacht op min of meer uniforme of harmonieuze wijze in Europa te worden toegepast. We geven een concreet voorbeeld: de plaats van de belasting van evenementen, conferenties en seminaries. Sinds 1978 werden dienstprestaties rond culturele, artistieke, sportieve en wetenschappelijke activiteiten belast in de landen waar ze plaatsvonden. Sedert 2011 zijn die regels echter veranderd. De btw is voortaan verschuldigd in het land waar men toegang heeft tot culturele, artistieke, sportieve en wetenschappelijke activiteiten. Voor de toegang voor particulieren is de situatie duidelijk. Dat is echter niet het geval voor de diensten die geleverd worden aan btw-plichtigen. Voor die laatsten geldt sinds 2010 de algemene regel dat de btw verschuldigd is in het land waar de afnemer is gevestigd, maar een bestaan een aantal uitzonderingen, in het bijzonder voor sport- en cultuurevenementen. Gezien de interpretatieproblemen van deze nieuwe regels, keurde de EU-ministerraad een verplichte regeling goed volgens dewelke de btw is verschuldigd in het land waar het recht op toegang tot educatieve en wetenschappelijke manifestaties zoals conferenties en seminaries werd verstrekt. Het doet er weinig toe of de deelnemer een btw-plichtige of particulier is.

Als de Europese burgers de draagwijdte van de nieuwe regels niet begrijpen, kunnen ze zich ervan vergewissen door de administratieve commentaren van een aantal landen erop na te lezen, in zoverre deze bestaan. Dat is echter meestal niet het geval. Aan een kant is er het VK dat oordeelt dat de plaats van het evenement primeert en aan de andere kant is er Italië dat oordeelt dat onder btw-plichtigen de plaats van vestiging van de deelnemer primeert. Daar tussenin situeren we de Duitse, Franse, Ierse, Nederlandse en Belgische standpunten die variëren al naargelang de aard van het evenement, de duur enz. Het behoeft geen betoog dat dit dubbele belasting met zich meebrengt, geen belasting, sancties, de onmogelijkheid om de prijs van de activiteiten te bepalen. Genoeg om iemand te ontmoedigen om zijn huis te verlaten.

Het is dan ook niet verrassend dat 4 van de 13 tot nog toe afgesloten cross-borderrulings voor de btw betrekking hebben op deze problematiek. De ondernemingen die er de middelen voor hebben en de kans om er een beroep op te doen weten op zijn minst in welk land ze de btw moeten betalen. Het is daarentegen niet zeker dat ze weten waarom de btw in een land is verschuldigd en niet in het andere. Ze zouden opnieuw cross-borderrulings kunnen vragen bij elke conferentie en elk seminarie dat ze organiseren. Het volstaat immers dat er een seminarie plaatsvindt in een ander land, dat de deelnemers uit andere landen komen of dat er genodigden zijn en alles begint weer van vooraf aan.